Een indringende en onverwacht lichtvoetige documentaire over morele moed, gezien door de ogen van een leraar in een steeds repressiever Rusland

Pavel ‘Pasha’ Talankin is een geliefde en bescheiden leraar in het Russische stadje Karabash. Voor zijn leerlingen is hij mentor, grappenmaker en veilige haven, vooral voor wie zich anders voelt. Wanneer Rusland Oekraïne binnenvalt, verandert zijn school langzaam in een instrument van staatspropaganda.

Vlaggen verschijnen, lessen worden herschreven en kinderen moeten marsen lopen en militaire liederen zingen. Als schoolvideograaf krijgt Pasha de opdracht dit alles vast te leggen. Wat hij filmt, is echter niet het gewenste patriottische beeld, maar de sluipende angst, het verlies van vrijheid en de militarisering van een jonge generatie. Zijn camera wordt een middel van verzet, subtiel, persoonlijk en riskant.

De documentaire werd een sensatie op het Sundance Film Festival en geldt sindsdien als een van de meest urgente en besproken documentaires van dit moment. De film maakt een indrukwekkende festivalronde en wordt geprezen om zijn menselijke blik en morele helderheid.